Fongers was vanouds de producent van de betere toerfiets en heeft deze rol altijd willen behouden. Begin jaren ’20 wordt men door de markt gedwongen goedkopere toerfietsen te leveren, in de jaren dertig gevolgd door dienst-, transport-, kinderfietsen en bakfietsen. Men blijft de duurdere modellen (1e soort A en B) in het assortiment houden, maar de afzet van deze klassieke Fongers modellen loopt steeds verder terug.
In de loop der jaren vindt er een verschuiving plaats in de afzet van heren- en damesfietsen. Voor de Eerste Wereldoorlog leverde Fongers relatief veel herenfietsen. De gegoede burgerij, met name de categorie ‘heren van stand’, was de belangrijkste klantengroep. In de jaren ’20 en ’30 komen beide uitvoeringen langszij, terwijl in de jaren ’60 meer dames- dan herenfietsen zullen worden verkocht.
Eind jaren ’20 waren fietsen van de B-soort weer terug van weggeweest, terwijl de E-soort was toegevoegd als prijsstunter. Tot eind jaren ’20 werden de C-modellen het meest verkocht.
De fietsen waren standaard leverbaar in de framehoogten 55, 60 en 65 centimeter (de framehoogte gemeten tot het midden van de trapas was ca. 1,5 centimeter langer). Maar ook alle andere framematen konden worden besteld. Zwart was de basiskleur, maar tegen meerprijs kon een andere kleur worden aangebracht.
Eind jaren ‘20 kwam Fongers met een dienstrijwiel en een transportfiets (enkele jaren jaren later dan de meer populaire merken).